|
Ten najstarszy, ladaco, stłukł mi wczoraj rynkę, gdy wyrywał ją Fili... |
||||||||||
|
||||||||||
|
Puść mi rękę ze wstydu krew bije do czoła TERSYTES (podchodzi ku Priamowi) (ładuje do swego toboła podarki Priama) Wtem powiał chłodny wiatr i bliski grzmot głośno się rozległ To zapomnienie przez ludzi otwarło swobodzie Asa bardzo obszerne pole Wpił się zębami w swój bardzo twardy kąsek i od czasu do czasu odłupywal jakąś trzaskę 12 (patrzy w nią) (idzie za nią) (schodzi po skatach) Pod Szydłowcem Langiewicz zdołał zebrać do trzystu ludzi Miasteczko, przyszły punkt koncentracji powstańczej, zostało w rękach Polaków Wchodzi drugi GONIEC 58 względem obszar, objęty powstaniem, i aby dalsze komunikacje zrobić dla wojska niepewnymi BALLADYNA Co to się znaczy? kto śpiewał i taką Pieśń skończył śmiechem? KOSTRYN Cyt to przywidzenie! BALLADYNA Ktoś śpiewał do Chochlika Proszę, graj do Kostryna na stronie A ty, Kostrynie, Patrz w twarze ludzi, a jeśli dostrzeżesz, Z których ust wyjdzie pieśń, powiedz; obmyślę, Co z tym człowiekiem stanie się do Chochlika Dudarzu, Zagraj mi jeszcze wieśniaczą balladę I obudź echa wiszące nade mną W kopule sali Niezbyt wesołe widocznie były przygotowania, bo pani nieraz ukradkiem łzy ocierała i tuliła drobne dzieci do siebie Więc niech się nie odrabia to, co już zrobione Tokarz podjął prace nad monografią Kraków w początkach powstania styczniowego i wyprawa na Miechów Po drodze, dla pewności, bo był sam jeden, jak palec, zabrał z sobą Jerzmanowskiego, człowieka starszego, kiedyś, w 1848 r TAFIJCZYK (z politowaniem) W zbytnim rozumie (Z wolna) tej pomnij przestrogi 170 TELEMAK (przerywając) (w zapamiętaniu) Że śmierć mnie milsza niż przyjazne wrogi, (ze wstrętem) że od was zbójce nie żądam pomocy Cóż dziś obejście twoje i ruchy szorstkie i niehamowne, i oczy takie błyszczące niepokojem? REZOS (po długiej chwili) (nagle) O wasze życie!! (Po chwili) O kim wy to, monarcho, mówicie? Raz oto pierwszy dziś tu stoję gościem wśród was Strzeż się, bo przez najbliższych twych będziesz zdradzony Nie zdążono Gdańsk, lipiec 1989 Praca Józefa Piłsudskiego p Ja, stara, wrosłam już silnie w ziemię i byle wiatr nie potrafi mną zachwiać, ale na Anielkę aż żal patrzeć Laura może być z czasem bardzo nieszczęśliwa ze swoją filozofią Wszystkie wydają się wówczas bardzo wysokie, a gdy się patrzy na nie z dołu, jak ciągną za sobą powłóczyste suknie, przypominają aniołów w śnie Jakuba 29 A oni na zwierciadłach odmierzonej wody, Obcy życiu, co teraz do snu się układa, Obcy tajniom głębiny, co w ciszę zapada, Snują prac swych milczących szare korowody Zdaje mi się, że mam w głowie koło rozpędowe jakiejś maszyny Czy to uczyniła tylko dla ciotki? Byłem pewien, że nie Rozprawiając stale o zbiorach artystycznych znajdujących się w Pałacu Dożów, w szczególności zaś o autentyczności przypisywanej Fidiaszowi10 rzeźby greckiej przedstawiającej porwanie Ganimeda, artyści przeszli kolejno dwa mosty przerzucone nad zielonymi wodami kanałów: najpierw Ponte del Vin, później zaś Ponte della Paglia, skąd rzuciwszy okiem w prawo zobaczyli słynny Most Westchnień, i zatrzymali się na chwilę na Molo, pod samym Pałacem Dożów Szumi szeroki dech przestrzenny, Ruchem gałązek w słońcu skrzy, Sosna w otchłani nieb bezdennej Jak złoty pająk sturamienny Przędzie błękitne moje sny Dziś przedstawiło mi się to jaśniej niż kiedykolwiek Pierwszy raz uczułem go, gdy po odprowadzeniu Klary na kolej, wróciwszy do domu zastałem u siebie Kromickiego; drugi raz teraz, w Wiedniu, gdy pani Celina powiedziała mi wielką nowinę Były to oczy posągu Na kominie był osadzisty zegar niegdyś brązowany, a dziś do niepoznania sczerniały, ozdobny w kwiaty, zwierzęta, wiszące medaliony itp 7 I niech pan potem opowiada w kraju, że policja niedobrze funkcjonuje w Hiszpanii! Wyznaję rzekłem że wolałbym raczej stracić zegarek, niż musieć świadczyć przed sądem po to, aby wyprawić na szubienicę biednego nieboraka, zwłaszcza że zwłaszcza Och, niech pan się tym nie kłopocze; ma już swoją porcję, a nie mogą go powiesić dwa razy Nie lubię tylko, gdy zbytnio zajmują się moją osobą Najgorsze to, że nie masz pięciuset ludzi, ubranych biało, samych twoich krewniaków, którzy by cię ochronili od straży miejskiej i krewnych nieboszczyka Zajmijmy się tym, co najpilniejsze Przeszedł parę razy po pokoju, jakby dla zebrania myśli Giełda w Londynie zareagowała na to nieznacznym, lecz wyraźnym spadkiem akcyj kauczukowych Cała maszyneria, mająca na swe usługi specjalistów, nabiera precyzji w działaniu i regularności w ruchach Przechodząc teraz do roboty redaktorskiej, zauważę przede wszystkim, że wątpię, by był jakikolwiek redaktor na świecie, który w takiej jest zależności od zecera i techniki, jak redaktor Robotnika Powodziło się nieźle Wtedy, gdy towarzysze, zajęci agitacją i robotą organizatorską, tworzą w wielkim stopniu te warunki, wśród których pracują, biorą żywy udział w życiu, mają wrażenia i przyjemność czynnego życia towarzysze, zajęci w interesach partyjnych, zależni są od pracy tamtych, przygwożdżeni są do tego lub owego miejsca lub mieszkania, skazani na brak wrażeń i towarzystwa, na monotonne życie i bezsilne oczekiwanie mogącego spaść na ich głowy piorunu w postaci najścia żandarmów Na czele atakujących postępowali La Châtaigneraie i dEssé Zalewałem się alkoholem, całymi miesiącami nie wychodziłem z brudnej jak chlew izby O, moja droga Krzysiu, zapewniam cię, że uciekłabyś przerażona, gdybyś tam mnie wówczas ujrzała W dodatku ceny w takich wypadkach są zawsze wyższe niż te, które my swym kolporterom naznaczamy Sire! podjęła dziewczyna z łagodnym uporem Sama wiesz najlepiej, że pieniądze nie są mi potrzebne Wtedy król zauważył, że kaftan prefekta jest przesiąknięty krwią Globig, Stammer i Loss stali w kancelarii, do której Brühl wszedł, jakby go siła jaka obca rzuciła Ciotka zaczęła ciągnąć kabałę I męski głos: Żyje, bo krew nie krzepnie, póki idzie, poty znak, że żyje Pusto było na polach, lipeckie dachy i sady wynosiły się ze zbóż jakoby wyspy dalekie, wiater ździebko przegarniał kłosami, pachniało rozgrzaną macierzanką i żytem, jakiś ptak przeleciał nad nimi Otworzył oczy, toczył je błędnie po pokoju i wreszcie zatrzymał na portrecie swej matki Musimy dokładnie przeszukać całą drogę, prowadzącą na cmentarz Przecież Regina nie mogła zniknąć bez śladu Powiedziawszy to, wybiegł z mieszkania Później Regina podeszła do okna Mamo, nie chce się nam spać Już o całym świecie przepomniała, cięgiem zazierając do śpiących Z gołym łbem jechała, włosy miała powyrywane wraz ze skórą, naderwane uszy, oczy zakrwawione i całą twarz podartą pazurami, jakby ją kto pobronował, że choć wiedzieli, co to za ziółko, a niejeden szczerze się litował Wilhelmie, nie patrzyłem nigdy z większym szacunkiem na obrzęd chrztu, a gdy Lota znalazła się na górze, omal nie padłem przed nią na kolana, niby przed prorokiem, który zgładził winy całego narodu A kiej niekiej, snadź la ulżenia sobie w kuntentnościach, śpiewem znów gruchali rozgłośnym, jaże wrony z gniazd wylatywały na pola, jaże świece gasły od pędu, a bór odhukiwał z wolna i bełkotał, kieby z tej głębokiej, nieprzejrzanej gardzieli Ten najstarszy, ladaco, stłukł mi wczoraj rynkę, gdy wyrywał ją Filipkowi, chcąc dostać się do wyskrobków lemieszki! Spytałem o najstarszego i zaledwie mi zdołała powiedzieć, że upędza się po łące za gęsiami, gdy nadbiegł w podskokach, przynosząc młodszemu bratu pręt leszczynowy |
||||||||||
|
|
||||||||||
